ഒരു സ്റ്റോറിയുടെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള മനുഷ്യനാണ് ക്യാരക്ടർ. എന്നാൽ ഗോളുകൾ, ഫിയേഴ്സ്, റിലേഷൻഷിപ്പുകൾ, ട്രാൻസ്ഫർമേഷൻ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് നിർമ്മിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ഒരു പേര്, രൂപം, ജോലി, പ്രായം, അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് പേഴ്സണാലിറ്റി ട്രെയിറ്റുകൾ എന്നിവയുടെ കൂട്ടം മാത്രമല്ല ക്യാരക്ടർ. ഇവയെല്ലാം ഒരാളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഈ വിവരങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടുകയും, ആ വ്യക്തി എങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നു, സിറ്റുവേഷനുകളെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു, എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു, എങ്ങനെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നു എന്നിവയെ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ക്യാരക്ടർ യഥാർത്ഥമായ ഒരു വ്യക്തിയെപ്പോലെ അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നത്.

ഈ പുസ്തകത്തിൽ പിന്നീട് നമ്മൾ പഠിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരേ മനുഷ്യ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണെന്ന് കരുതുന്നത് ക്യാരക്ടറിനെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു നല്ല മാർഗമാണ്.

ഒരു ക്യാരക്ടറിന് ലോകത്തെ കാണുന്ന ഒരു പ്രത്യേക രീതിയുണ്ട്. അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും വേണം. ചില കാര്യങ്ങളെ അവർ ഭയപ്പെടുന്നു. ചില ബിലീഫുകൾ അവർ ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. ചില വാല്യൂസുകൾ അവർ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ചില കോൺട്രഡിക്ഷനുകളുമായി അവർ പോരാടുന്നു. അവരെ സ്വാധീനിക്കുന്ന റിലേഷൻഷിപ്പുകൾ അവർക്കുണ്ട്. ഒടുവിൽ, ചില സാഹചര്യങ്ങൾ അവരെ ചോയ്സുകൾ എടുക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുന്നു.

ഈ ഘടകങ്ങളൊന്നും ഒരു ക്യാരക്ടർ ഷീറ്റിലെ ഓരോ കോളവും പൂരിപ്പിക്കേണ്ടതിനാൽ മാത്രം ഉണ്ടാകരുത്. ഒരേ സിറ്റുവേഷനിൽ മറ്റൊരാൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതിൽ നിന്ന് ഈ പ്രത്യേക വ്യക്തി എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുകയാണ് അവയുടെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യം.

What Makes a Character Feel Human?

യഥാർത്ഥ മനുഷ്യർ ഒരു ഗുണം മാത്രം കൊണ്ടല്ല നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ഒരു വ്യക്തി ഒരു സിറ്റുവേഷനിൽ കോൺഫിഡന്റായിരിക്കാം, മറ്റൊരു സിറ്റുവേഷനിൽ ഇൻസെക്യൂറായി മാറാം. ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും അതേ വ്യക്തിയോട് റിസെന്റ്മെന്റ് തോന്നാം. താൻ ശരിയായ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റൊരാൾക്ക് ദോഷം വരുത്താനും കഴിയും. എന്താണ് ശരിയെന്ന് ബുദ്ധിപരമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയാതെ വരാം.

ഫിക്ഷനിലെ ക്യാരക്ടറുകൾക്കും ഇതേ തരത്തിലുള്ള ഒരു ഇന്റേണൽ ലൈഫ് ആവശ്യമാണ്.

“ധൈര്യശാലി”, “തമാശക്കാരൻ”, “കോപിഷ്ഠൻ”, “ആംബിഷ്യസ്” എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലേബലുകളുടെ ഒരു കൂട്ടമായി അവർ തോന്നരുത്. ഈ വാക്കുകൾ അവരുടെ പുറത്തുകാണുന്ന ചില ഗുണങ്ങളെ വിവരിക്കാം. എന്നാൽ ആ ഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിലുള്ള വ്യക്തി ആരാണ് എന്ന് അവ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

എപ്പോഴും ചോദിക്കേണ്ട ആഴത്തിലുള്ള ചോദ്യം ഇതാണ്:

ഈ ഗുണം ക്യാരക്ടറുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?

ഒരു ക്യാരക്ടർ ആംബിഷ്യസ് ആണെങ്കിൽ, ആ ആംബിഷൻ അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു?

അവർ ലോയൽറ്റിയെ വാല്യു ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ലോയൽ ആയിരിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടാകുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

അവർ റിജക്ഷനെ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഫിയർ അവരുടെ റിലേഷൻഷിപ്പുകളെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു?

ഗുണങ്ങൾ പരസ്പരം സ്വാധീനിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ക്യാരക്ടർ വെറുമൊരു വിവരണമായി നിൽക്കാതെ ഒരു വ്യക്തിയെപ്പോലെ അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

ക്യാരക്ടറിന്റെ ഘടകങ്ങൾ

ഒരു ക്യാരക്ടറിനെ പരസ്പരം ബന്ധമുള്ള നിരവധി ഘടകങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം.

ക്യാരക്ടർ സാധാരണയായി എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറാൻ പ്രവണത കാണിക്കുന്നത് എന്ന് പേഴ്സണാലിറ്റി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടർ എന്താണ് നേടാനോ സ്വന്തമാക്കാനോ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്ന് ഡിസയർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് മനസ്സിലാക്കുകയോ നേരിടുകയോ മാറ്റുകയോ ചെയ്യേണ്ടത് എന്നതിലേക്കാണ് നീഡ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

തങ്ങളെയും മറ്റുള്ളവരെയും ലോകത്തെയും ക്യാരക്ടർ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു എന്നതിനെ ബിലീഫ് രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

ക്യാരക്ടറുടെ വൈകാരികമോ മാനസികമോ ആയ സുരക്ഷിതത്വത്തെ എന്താണ് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന് ഫിയർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടറുടെ പരിമിതികളോ ഡിഫൻസീവ് പാറ്റേണുകളോ എങ്ങനെ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്ന് ഫ്ലോ കാണിക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടർ എന്തിനെയാണ് സംരക്ഷിക്കാനോ അതിനായി എന്തെങ്കിലും ത്യജിക്കാനോ തയ്യാറാകുന്നത് എന്ന് വാല്യൂസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടറിനുള്ളിൽ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന പ്രവണതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണ് കോൺട്രഡിക്ഷൻ. ഇതുവഴി അവരെ വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് വലിക്കുന്ന ശക്തികൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ആയിരിക്കുമ്പോൾ ക്യാരക്ടർ എങ്ങനെ മാറുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങൾ എങ്ങനെ പുറത്തുവരുന്നു എന്ന് റിലേഷൻഷിപ്പുകൾ കാണിക്കുന്നു.

ക്യാരക്ടർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നതിലും സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്ന സിറ്റുവേഷൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണ് കോൺഫ്ലിക്റ്റ്.

പ്രധാനപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരേസമയം സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ ക്യാരക്ടർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത് എന്ന് ചോയ്സ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ആ ചോയ്സുകൾ എന്താണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് എന്ന് കൺസീക്വൻസ് കാണിക്കുന്നു.

സ്റ്റോറിയിലൂടെ ക്യാരക്ടറിൽ എന്താണ് മാറുന്നത്, എന്താണ് മാറാതെ തുടരുന്നത്, ഒടുവിൽ അവർ ആരായി മാറുന്നു എന്നിവയാണ് ആർക്ക് പരിശോധിക്കുന്നത്.

ഇവയെല്ലാം യഥാർത്ഥ സ്റ്റോറിയെല്ലിംഗിലൂടെ ഓഡിയൻസ് എങ്ങനെ കണ്ടെത്തുന്നു എന്നതാണ് ക്യാരക്ടറൈസേഷൻ.

ഇവയെല്ലാം പരസ്പരം വേർതിരിച്ചുവെച്ച ബോക്സുകളല്ല. ഒരേ വ്യക്തിയെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചപ്പാടുകളാണ്.

How the Elements Connect

ഈ ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്ന് അറിയുന്നത് മാത്രം മതിയാകില്ല. അവ പരസ്പരം എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

ഒരു ബിലീഫ് ക്യാരക്ടറുടെ വ്യാഖ്യാനത്തെ സ്വാധീനിക്കാം. ആ വ്യാഖ്യാനം അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കാം. ഒരു ഡിസയർ ആക്ഷനിലേക്ക് അവരെ നയിക്കാം. ഒരു ഫിയർ അവർ എന്താണ് ഒഴിവാക്കുന്നത് എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാം. വാല്യൂസ് എന്താണ് ത്യജിക്കാൻ അവർ തയ്യാറല്ലെന്ന് തീരുമാനിക്കാം.

മറ്റുള്ളവരോടുള്ള റിലേഷൻഷിപ്പുകൾ, ക്യാരക്ടർ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുമ്പോൾ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കോൺട്രഡിക്ഷനുകളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാം.

പ്രഷർ ഒരു ചോയ്സിലേക്ക് അവരെ നിർബന്ധിക്കാം. ആ ചോയ്സ്, നേരിട്ട് വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്തെങ്കിലും ക്യാരക്ടറിനെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്താം.

മൊത്തത്തിലുള്ള ഈ ചലനം ലളിതമായി കാണാൻ ഇങ്ങനെ കഴിയും:

Inner World → Interpretation → Behaviour → Choice → Consequence

ഈ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും അടുത്ത അധ്യായങ്ങളിൽ കൂടുതൽ വിശദമായി പരിശോധിക്കും. എന്നാൽ Chapter 1-ന്റെ ലക്ഷ്യം ഈ വലിയ ചിത്രം ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുക എന്നതാണ്.

Character Is Not a Biography

ക്യാരക്ടർ ക്രീയേഷനിലെ ഏറ്റവും എളുപ്പത്തിൽ സംഭവിക്കാവുന്ന തെറ്റുകളിലൊന്ന് വിവരത്തെയും ഡെപ്തിനെയും ഒരേ കാര്യമായി കാണുന്നതാണ്.

ഒരു ക്യാരക്ടറിന് മുപ്പത്തഞ്ച് വയസ്സുണ്ട്, ആർക്കിടെക്ടായി ജോലി ചെയ്യുന്നു, ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്താണ് വളർന്നത്, അച്ഛനുമായി സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധമുണ്ട്, ഒരു പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമാണ് എന്നൊക്കെ നമുക്ക് അറിയാം.

ഇതുകൊണ്ട് മാത്രം ക്യാരക്ടർ രസകരമാകുന്നില്ല.

ആ വിവരങ്ങൾ സ്റ്റോറിയിൽ നമ്മൾ കാണുന്ന വ്യക്തിയുടെ പെരുമാറ്റത്തെ ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കുമ്പോഴാണ് അവയ്ക്ക് യഥാർത്ഥ പ്രയോജനം ലഭിക്കുന്നത്.

ചോദ്യം എത്ര വിവരങ്ങൾ നമുക്ക് സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും എന്നതല്ല.

ആ വ്യക്തിയെ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ് എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ഒരു ക്യാരക്ടറിന്റെ പെരുമാറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ചെറിയൊരു ഡീറ്റെയിൽ, ഒരിക്കലും യാതൊരു സ്വാധീനവും ചെലുത്താത്ത ഒരു മുഴുവൻ പേജ് ബയോഗ്രഫിയേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതായിരിക്കാം.

Character Is Revealed Through Behaviour

ഒരു ക്യാരക്ടർ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് എഴുത്തുകാരന് കൃത്യമായി അറിയാം. എന്നാൽ ഓഡിയൻസിന് നേരിട്ട് ക്യാരക്ടറുടെ മനസ്സിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അതുകൊണ്ട് സിനിമയ്ക്ക് ആ ഇന്റേണൽ വേൾഡ്, ഓഡിയൻസിന് നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കണം.

ഒരു ക്യാരക്ടർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്, എന്താണ് പറയുന്നത്, എന്താണ് പറയാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നത്, മറ്റൊരാളോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു, എന്താണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്, എന്താണ് ഒഴിവാക്കുന്നത്, പ്രഷറിനിടയിൽ എന്താണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, ഒരു തീരുമാനം എടുത്തതിന് ശേഷം എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നിവയിലൂടെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്താം.

അതുകൊണ്ടാണ് ബിഹേവിയർ ക്യാരക്ടറൈസേഷന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കുന്നത്.

സ്റ്റോറി ഒരാൾ ജെനറസ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവർക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും ത്യജിക്കുന്നതായി നാം കാണുമ്പോഴാണ് ആ ഗുണം കൂടുതൽ ശക്തമായി മനസ്സിലാകുന്നത്.

സ്റ്റോറി ഒരാൾ ആളുകളെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവരുടെ ബിഹേവിയർ തുടർച്ചയായി ആ ഡിസ്ട്രസ്റ്റിനെ തെളിയിക്കുമ്പോഴാണ് അത് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.

ഓഡിയൻസിന് എല്ലായ്പ്പോഴും ഫൈനൽ കൺക്ലൂഷൻ നേരിട്ട് നൽകേണ്ടതില്ല.

ആ കൺക്ലൂഷനിലേക്ക് അവർക്ക് സ്വയം എത്തിച്ചേരാൻ ആവശ്യമായത്ര തെളിവുകൾ നൽകുകയാണ് വേണ്ടത്.

Character and Story

ക്യാരക്ടറും സ്റ്റോറിയും പൂർണ്ണമായും വേർതിരിഞ്ഞ രണ്ട് കാര്യങ്ങളല്ല.

സ്റ്റോറി ക്യാരക്ടറെ വിവിധ സിറ്റുവേഷനുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. ആ സിറ്റുവേഷനുകൾ പ്രഷർ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ക്യാരക്ടർ അവർ ആരാണോ അതനുസരിച്ച് പ്രതികരിക്കുന്നു. അവരുടെ പ്രതികരണം കൺസീക്വൻസുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആ കൺസീക്വൻസുകൾ വീണ്ടും പുതിയ സിറ്റുവേഷനുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ഈ ബന്ധം തുടർച്ചയായി ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു:

Character → Action → Consequence → New Situation → Character Response

അതുകൊണ്ടാണ് നന്നായി ഡിസൈൻ ചെയ്ത ഒരു ക്യാരക്ടറിന് സ്റ്റോറിയുടെ ഉള്ളിൽ വെറുതെ നിലനിൽക്കുന്നതിന് പകരം സ്റ്റോറി തന്നെ ജനറേറ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്.

ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് എത്ര വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്നുവോ, സാഹചര്യങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടാകുമ്പോൾ അവർ എന്ത് ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതും അത്ര എളുപ്പമാകും.

How the Audience Understands a Character

ആദ്യ സീനിൽ തന്നെ ഓഡിയൻസ് ഒരു ക്യാരക്ടറിനെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാറില്ല.

അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ പതുക്കെ രൂപപ്പെടുന്നു.

ഒരു ആക്ഷൻ ഒരു ഇംപ്രഷൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മറ്റൊരു ആക്ഷൻ ആ ധാരണ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

പിന്നീട് ഒരു ചോയ്സ് അതിനെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കാം.

ഒരു റിലേഷൻഷിപ്പ് ആ വ്യക്തിയുടെ മറ്റൊരു വശം വെളിപ്പെടുത്താം.

ഇങ്ങനെ പല ചെറിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോഴാണ് ഓഡിയൻസ് ഒരു ക്യാരക്ടറിനെ വേർതിരിച്ച നിമിഷങ്ങളുടെ കൂട്ടമായി അല്ല, ഒരു പൂർണ്ണ വ്യക്തിയായി മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്.

അതുകൊണ്ടാണ് ക്യാരക്ടറൈസേഷൻ എന്നത് “ഈ വ്യക്തി ആരാണ്?” എന്ന് ഓഡിയൻസിനോട് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാത്തത്.

ഓഡിയൻസ് ആ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് എപ്പോൾ എന്താണ് കണ്ടെത്തുന്നത് എന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും ക്യാരക്ടറൈസേഷന്റെ ഭാഗമാണ്.

ഒരു ക്യാരക്ടറുടെ അടിസ്ഥാന പേഴ്സണാലിറ്റി ഓഡിയൻസിന് മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞാലും അവർ രസകരമായി തുടരാം. കാരണം അവരുടെ മോട്ടീവുകൾ, കോൺട്രഡിക്ഷനുകൾ, ഫിയേഴ്സ്, ചോയ്സുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോഴും ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം.

Film Perspective

Kumbalangi Nights

കുമ്പളങ്ങി നൈറ്റ്സിലെ ക്യാരക്ടറുകളെ പ്രധാനമായും അവരുടെ ബിഹേവിയറിലൂടെയും റിലേഷൻഷിപ്പുകളിലൂടെയുമാണ് ഓഡിയൻസ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

അവരുടെ പേഴ്സണാലിറ്റി ഔപചാരികമായ വിവരണങ്ങളായി അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല. അവർ എങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, കോൺഫ്ലിക്റ്റിനോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു, വൾണറബിലിറ്റിയെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു, വ്യത്യസ്ത ആളുകളുടെ മുന്നിൽ എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറുന്നു എന്നിവ കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഓഡിയൻസ് പതുക്കെ അവർ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഇന്റേണൽ ലൈഫ് ഓഡിയൻസിന് അനുഭവപ്പെടാൻ, ആ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നേരിട്ട് വിശദീകരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്നതാണ് ഈ ഫിലിം കാണിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനം.

The Godfather

മൈക്കൽ കോർലിയോൺ മറ്റൊരു രീതിയിലുള്ള ഉദാഹരണമാണ്.

സ്റ്റോറിയുടെ തുടക്കത്തിൽ മൈക്കൽ ആരാണ്, കുടുംബത്തോട് അവന്റെ സ്ഥാനം എന്താണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഓഡിയൻസിന് ഒരു പ്രത്യേക ധാരണയുണ്ട്.

എന്നാൽ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് അവൻ എടുക്കുന്ന ചോയ്സുകൾ ആ ധാരണയെ പതുക്കെ മാറ്റുന്നു.

മൈക്കൽ മാറിയെന്ന് ഓഡിയന്സിനോട് നേരിട്ട് പറയുന്നതിനാലല്ല ക്യാരക്ടർ ശക്തമാകുന്നത്.

അവൻ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിലൂടെയും അതിന് പിന്നാലെ ഉണ്ടാകുന്ന കൺസീക്വൻസുകളിലൂടെയുമാണ് ആ മാറ്റം നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്നത്.

ക്യാരക്ടർ ചോയ്സിലൂടെയും കൺസീക്വൻസിലൂടെയും മാറ്റത്തിലൂടെയും പതുക്കെ എങ്ങനെ വെളിപ്പെടാം എന്നതാണ് ഇവിടെ പഠിക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം.

Real-Life Perspective

യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ ഒരാളെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ പേഴ്സണാലിറ്റി ട്രെയിറ്റുകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടല്ല നാം സാധാരണയായി അവരെ മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

നാം പാറ്റേണുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

അവർ റിലാക്സ്ഡ് ആയിരിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്ന് നോക്കുന്നു.

അപമാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

വിമർശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് കാണുന്നു.

അവഗണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

അഭിനന്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നും പ്രഷറിനിടയിൽ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നും നോക്കുന്നു.

അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവർ ഒരു രീതിയിലും അപരിചിതരോടൊപ്പം മറ്റൊരു രീതിയിലും പെരുമാറുന്നതും നാം ശ്രദ്ധിക്കാം.

കാലം കഴിഞ്ഞ് ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം ചേർന്നാണ് ആ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണ രൂപപ്പെടുന്നത്.

ഒരു എഴുത്തുകാരന് ഇത് വളരെ ഉപകാരപ്രദമായ ഒരു ശീലമാണ്.

ഒരാളെ ഉടൻ തന്നെ “കോൺഫിഡന്റ്” അല്ലെങ്കിൽ “ഇൻസെക്യൂർ” എന്ന് ലേബൽ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കുക.

പെരുമാറ്റം നിങ്ങൾക്ക് തെളിവ് നൽകും. ആ തെളിവിൽ നിന്ന് അതിന് പിന്നിലുള്ള ഗുണം മനസ്സിലാക്കാം.

What We Will Explore in the Following Chapters

ഈ വർക്ക്ബുക്കിന്റെ ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം ഇവിടെ പരിചയപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന മൊത്തത്തിലുള്ള ക്യാരക്ടർ സിസ്റ്റത്തെ എടുത്ത് അതിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളെ ഓരോന്നായി പരിശോധിക്കുന്നു.

Chapter 2 — Desire, Want & Need

ക്യാരക്ടറെ എന്താണ് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്, അവർ ബോധപൂർവം എന്താണ് പിന്തുടരുന്നത്, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവർക്ക് എന്താണ് ആവശ്യമാകാം എന്നിവ.

Chapter 3 — Belief & Worldview

ക്യാരക്ടർ തങ്ങളെയും മറ്റുള്ളവരെയും ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെയും എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നത്.

Chapter 4 — Fear & Flaw

ക്യാരക്ടറിന് എന്താണ് ഭീഷണിയാകുന്നത്, അവരുടെ സംരക്ഷണപരമായ പാറ്റേണുകൾ എങ്ങനെ പരിമിതികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നത്.

Chapter 5 — Contradiction

പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന വാല്യൂസ്, ഡിസയേഴ്സ്, ഇംപൾസുകൾ എന്നിവ എങ്ങനെ സൈക്കോളജിക്കൽ കോംപ്ലക്സിറ്റി സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നത്.

Chapter 6 — Drama

കോൺഫ്ലിക്റ്റ്, പ്രഷർ, ചോയ്സ് എന്നിവയിലൂടെ ക്യാരക്ടറുടെ ഇന്റേണൽ വേൾഡ് എങ്ങനെ ഡ്രാമാറ്റിക്കായി പുറത്തുവരുന്നു എന്നത്.

Chapter 7 — Character Roles

ഒരു സ്റ്റോറിയുടെ സ്ട്രക്ചറിനുള്ളിൽ വ്യത്യസ്ത ക്യാരക്ടർ ഫംഗ്ഷനുകൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത്.

Chapter 8 — Relationships

മറ്റുള്ളവർ ക്യാരക്ടറിന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളെ എങ്ങനെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും, ചോദ്യം ചെയ്യുകയും, മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നത്.

Chapter 9 — Character Arc

ക്യാരക്ടർ എങ്ങനെ മാറുന്നു, മാറാൻ പരാജയപ്പെടുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഇതിനകം ആരാണോ അതിൽ കൂടുതൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു എന്നത്.

Chapter 10 — Characterisation

ഇവയെല്ലാം ബിഹേവിയർ, ഡയലോഗ്, ആക്ഷൻ, സിനിമാറ്റിക് സ്റ്റോറിയെല്ലിംഗ് എന്നിവയിലേക്ക് എങ്ങനെ മാറ്റാം, അതുവഴി ഓഡിയൻസിന് ക്യാരക്ടറിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു എന്നത്.

തുടർന്നുള്ള Chapters വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ക്യാരക്ടറുകളെ സൃഷ്ടിക്കാനല്ല.

ഒരേ ക്യാരക്ടറിനെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചപ്പാടുകളാണ് അവ.

The Foundation

ഒരു ശക്തമായ ക്യാരക്ടർ ഉണ്ടാകുന്നത് പരമാവധി വിവരങ്ങൾ ചേർത്തതുകൊണ്ടല്ല.

പ്രധാനപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടുന്നത്ര വ്യക്തമായി ആ വ്യക്തിയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

ഒരു ക്യാരക്ടറിന് ഒരു ഇന്റേണൽ വേൾഡ് ഉണ്ട്.

ആ ഇന്റേണൽ വേൾഡ് അവർ സിറ്റുവേഷനുകളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

അവരുടെ വ്യാഖ്യാനം ബിഹേവിയറിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ബിഹേവിയർ ചോയ്സുകളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

ചോയ്സുകൾ കൺസീക്വൻസുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ആ കൺസീക്വൻസുകൾ ക്യാരക്ടറെ പുതിയ തരത്തിലുള്ള പ്രഷറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ഇതാണ് മുഴുവൻ വർക്ക്ബുക്കിന്റെയും അടിസ്ഥാനം.

തുടർന്നുള്ള Chapters ഈ സിസ്റ്റത്തിലെ ഓരോ പ്രധാന ഘടകവും പ്രത്യേകം എടുത്ത് പരിശോധിക്കും. അതുവഴി അവസാനം അവയെല്ലാം വീണ്ടും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന്, വെറുമൊരു കൂട്ടം ട്രെയിറ്റുകൾ ഉള്ള ഒരു ക്യാരക്ടറല്ല, ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്ന ക്യാരക്ടറെ നിർമ്മിക്കാൻ വായനക്കാരന് കഴിയും.