What Is It?

ക്യാരക്ടർ റൈറ്റിംഗിൽ ഫിയർ എന്നത് വെറുമൊരു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമല്ല. ഒരു ക്യാരക്ടർ തനിക്ക് ഭീഷണിയായോ ആഴത്തിൽ താൻ ഒഴിവാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതായോ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ പ്രതീക്ഷയാണ് അത്. ആ ഭീഷണി ശാരീരികമായിരിക്കാം. എന്നാൽ റിജക്ഷൻ, അപമാനം, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടൽ, നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടൽ, പരാജയം, മറ്റൊരാളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നത്, സ്വന്തം ദൗർബല്യം പുറത്തുവരുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ താൻ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഐഡന്റിറ്റി തകർന്നുപോകുന്നത് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായിരിക്കാം.

ആ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് സ്വയം സംരക്ഷിക്കാൻ ക്യാരക്ടർ സ്വീകരിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഡിഫൻസ്. ഒഴിവാക്കൽ, ആക്രമണസ്വഭാവം, പിൻവാങ്ങൽ, നിയന്ത്രണം, നിഷേധം, പെർഫെക്ഷനിസം, വൈകാരിക അകലം, അല്ലെങ്കിൽ ആവർത്തിച്ച് കാണിക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും പെരുമാറ്റരീതി എന്നിങ്ങനെ പല രൂപങ്ങളിലും ഈ സംരക്ഷണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടാം. ഒരു ഫ്ലോ ക്യാരക്ടറിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഡ്രാമാറ്റിക്കായി പ്രയോജനകരമാകുന്നത്, ആ പെരുമാറ്റരീതി ചെറിയ കാലയളവിൽ ക്യാരക്ടറിനെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ ദീർഘകാലത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴാണ്.

അതുകൊണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട ബന്ധം ഇതാണ്:

Fear creates the threat → Defence attempts to reduce the threat → Repeated defence becomes a behavioural pattern → The pattern creates problems

ഈ ചാപ്റ്ററിന്റെ ലക്ഷ്യം ഒരു ക്യാരക്ടറിനെ ഡയഗ്നോസ് ചെയ്യുകയല്ല. അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ മാനസികമായ യുക്തി മനസ്സിലാക്കുകയാണ്.

Why Does It Matter?

ഒരു ക്യാരക്ടർ എന്തിന്റെ ദിശയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത് എന്ന് ഡിസയർ വിശദീകരിക്കുന്നു. അതേസമയം, അവർ എന്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നു, എന്തിനെ നേരിടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു, മാനസികമായി സുരക്ഷിതരായി തുടരാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകുന്നു എന്നിവ മനസ്സിലാക്കാൻ ഫിയർ സഹായിക്കുന്നു.

ഇതിലൂടെ ക്യാരക്ടർ പെരുമാറ്റത്തിന് മറ്റൊരു ആഴം ലഭിക്കുന്നു. കാരണം ആളുകൾ തങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത് എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നില്ല. തങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം എന്നും സ്വയം സംരക്ഷിക്കണം എന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളോടും അവർ പ്രതികരിക്കുന്നു.

ഫിയർ പെരുമാറ്റത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അത് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രധാനമാകുന്നത്. അടുപ്പം തള്ളിക്കളയപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനാൽ ഒരു ക്യാരക്ടർ ഒരു ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാം. അനിശ്ചിതത്വം സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ മറ്റെല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം. ദുർബലനായി കാണപ്പെടുന്നത് അപകടകരമാണെന്ന് തോന്നുന്നതിനാൽ ആക്രമണാത്മകനാകാം.

പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം പെരുമാറ്റങ്ങൾ വെറുമൊരു വ്യക്തിത്വ സവിശേഷത പോലെ തോന്നാം. എന്നാൽ ആ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ ക്യാരക്ടർ എന്തിൽ നിന്നാണ് സ്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോൾ, അതേ പെരുമാറ്റത്തിന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ചാപ്റ്ററിന്റെ പ്രധാന ചോദ്യം വെറുമെ “ക്യാരക്ടറിന്റെ ഫ്ലോ എന്താണ്?” എന്നതല്ല. പകരം, “ആ ഫ്ലോ ക്യാരക്ടറിനുവേണ്ടി എന്ത് പ്രയോജനമാണ് ചെയ്യുന്നത്?” എന്നതാണ്.

Psychological Foundation

വൈകാരികമായി ഭീഷണിയായോ വേദനാജനകമായോ തോന്നുന്ന അനുഭവങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കം കുറയ്ക്കാൻ ആളുകൾ പലപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നു. അവോയ്ഡൻസ് ഉടൻ ആശ്വാസം നൽകാം. കാരണം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സിറ്റുവേഷനെയോ ചിന്തയെയോ വികാരത്തെയോ അപ്പോൾ നേരിടേണ്ട ആവശ്യമില്ല. എന്നാൽ ചെറിയ കാലയളവിൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുന്ന ഒരു രീതി, അതിന് പിന്നിലുള്ള യഥാർത്ഥ പ്രശ്നത്തെ നേരിടുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യക്തിയെ തടയാം. അതേ അവോയ്ഡൻസ് ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ കഠിനമായ ഒരു പെരുമാറ്റരീതിയായി മാറുകയും ചെയ്യാം.

എക്സ്പീരിയൻഷ്യൽ അവോയ്ഡൻസും സൈക്കോളജിക്കൽ ഫ്ലെക്സിബിലിറ്റിയും സംബന്ധിച്ച ഗവേഷണങ്ങൾ, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആന്തരിക അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ദീർഘകാല പ്രവർത്തനക്ഷമതയെ തന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന മാനസിക പ്രക്രിയയായി ഈ രീതിയെ വിവരിക്കുന്നു. (PubMed Central (PMC))

ക്യാരക്ടർ റൈറ്റിംഗിൽ ഷെയിം പ്രത്യേകമായി പ്രധാനമാണ്. കാരണം അത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രവൃത്തിയിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടെന്ന തോന്നലിനേക്കാൾ, തന്നിൽ തന്നെയാണ് എന്തോ തെറ്റുള്ളത് എന്ന അനുഭവവുമായി പലപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സ്വയം പുറത്തുകാണപ്പെടുന്നതായോ, മതിയായവനല്ലെന്നോ, സമൂഹത്തിൽ തന്റെ മൂല്യം കുറഞ്ഞുപോകുന്നതായോ ഒരാൾക്ക് തോന്നുമ്പോൾ, അതിനെ മറയ്ക്കുക, പിൻവാങ്ങുക, മറ്റുള്ളവരെ ആക്രമിക്കുക, എല്ലാം അമിതമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം ഒരു വികാരം വീണ്ടും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള സിറ്റുവേഷനുകൾ തന്നെ ഒഴിവാക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ഷെയിമിനെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാനസികാവസ്ഥകളെയും കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ഇത്തരം ഡിഫൻസീവ്, അവോയിഡന്റ് പ്രതികരണങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഷെയിം നേരിട്ട് സമ്മതിക്കാതിരുന്നാലും പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ അത് പരോക്ഷമായി പ്രകടമാകാമെന്നും അവ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. (PubMed Central (PMC))

ഒരു എഴുത്തുകാരന് ഇവിടെ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യം ലളിതമാണ്: നാം പുറത്തുകാണുന്ന പെരുമാറ്റം, ക്യാരക്ടറിന് സഹിക്കാനാവാത്ത ഒരു അനുഭവം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരിക്കാം.

Storytelling Principle

ഒരു ക്യാരക്ടർ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും കാര്യവുമായി ഒരു ഫ്ലോ ബന്ധപ്പെടുമ്പോഴാണ് അത് ഡ്രാമാറ്റിക്കായി കൂടുതൽ രസകരമാകുന്നത്.

“അഹങ്കാരി” എന്നത് വെറുമൊരു വിവരണമാണ്. എന്നാൽ ആ അഹങ്കാരം താൻ അപ്രധാനനാണെന്നോ ശക്തിയില്ലാത്തവനാണെന്നോ താഴ്ന്നവനാണെന്നോ തോന്നുന്നതിൽ നിന്ന് സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള രീതിയാണെന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോഴാണ് അത് ക്യാരക്ടർ കൺസ്ട്രക്ഷന്റെ ഭാഗമാകുന്നത്.

“എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ” എന്നത്, അനിശ്ചിതത്വത്തെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ക്യാരക്ടറിന്റെ മാർഗമാണെന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താകുന്നു.

“വൈകാരികമായി അകന്നുനിൽക്കുന്നവൻ” എന്നത്, മറ്റൊരാളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നതിൽ നിന്നോ നിരസിക്കപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നോ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗമാണെന്ന് കാണുമ്പോഴും അതിന് കൂടുതൽ അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നു.

ഇതിനർത്ഥം ഓരോ ഫ്ലോയ്ക്കും പിന്നിൽ അതിനെ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ രഹസ്യകാരണം ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നല്ല. മനുഷ്യരുടെ പെരുമാറ്റം സാധാരണയായി അതിനേക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമാണ്. എന്നാൽ ഒരു പ്രത്യേക പെരുമാറ്റം ക്യാരക്ടറിന് എന്ത് പ്രയോജനമാണ് നൽകുന്നത് എന്ന് എഴുത്തുകാരന് മനസ്സിലാകുമ്പോൾ, ആ ഫ്ലോ ഒരു യാദൃശ്ചികമായ ലേബലായി തോന്നുന്നത് നിർത്തി ക്യാരക്ടറിന്റെ സൈക്കോളജിയുടെ ഭാഗമാകുന്നു.

കേന്ദ്ര സ്റ്റോറിയെല്ലിംഗ് പ്രിൻസിപ്പിൾ ഇതാണ്:

A protective behaviour can solve an immediate emotional problem while creating a larger dramatic problem.

ഒരു പെരുമാറ്റം ഉടനെയുള്ള ഒരു വൈകാരിക പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാം. എന്നാൽ അതേ പെരുമാറ്റം പിന്നീട് അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഡ്രാമാറ്റിക് പ്രശ്നം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യാം.

അവിടെയാണ് ഫ്ലോ സ്റ്റോറിയ്ക്ക് പ്രയോജനകരമാകുന്നത്.

How Does It Work?

ഈ പ്രക്രിയ ഒരു ലളിതമായ മാതൃകയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം.

Perceived threat → Emotional response → Protective behaviour → Short-term relief → Long-term consequence

വൾണറബിലിറ്റി തന്നെ അപകടകരമാണെന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു ക്യാരക്ടറെ ചിന്തിക്കുക. മറ്റൊരാൾ അവനോട് വൈകാരികമായി അടുക്കുമ്പോൾ, ക്യാരക്ടർ തണുത്തുപോകാം, അവഗണിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അകന്നുനിൽക്കാം.

ആ പെരുമാറ്റം പുറത്തുകാണിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ഉടനെയുള്ള അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ക്യാരക്ടറിന് അത് പ്രയോജനകരമാണെന്ന് തോന്നും. എന്നാൽ അതേ പെരുമാറ്റം ആ ബന്ധത്തെ തകർക്കുകയും, താൻ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ഏകാന്തത തന്നെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്യാം.

ഡിഫൻസീവ് പെരുമാറ്റത്തെ ഡ്രാമാറ്റിക്കായി ശക്തമാക്കുന്നത് ഇതാണ്. ക്യാരക്ടറുടെ സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവർ യുക്തിരഹിതമായി പെരുമാറണമെന്നില്ല. അവർ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രശ്നം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ പെരുമാറ്റം പരിഹരിക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ആ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് അതിനേക്കാൾ വലിയ മറ്റൊരു പ്രശ്നം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ സംരക്ഷണം തന്നെയാണ് കോൺഫ്ലിക്റ്റിന്റെ വിത്ത് വഹിക്കുന്നത്.

Character Perspective

ക്യാരക്ടർ സാധാരണയായി സ്വന്തം ഡിഫൻസിനെ ഒരു ഫ്ലോ ആയി അനുഭവിക്കാറില്ല.

വൈകാരികമായ അടുപ്പം നിരന്തരം ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരാൾ, താൻ സ്വതന്ത്രനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് കരുതാം. എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരാൾ, താൻ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവനാണെന്ന് കരുതാം. സ്വന്തം ദൗർബല്യം സമ്മതിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരാൾ, താൻ വെറുമൊരു ശക്തനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാം.

ഡിഫൻസീവ് പെരുമാറ്റം ക്യാരക്ടറിന് പലപ്പോഴും ന്യായീകരിക്കാവുന്നതായി തോന്നും. കാരണം താൻ യഥാർത്ഥമായി ഒഴിവാക്കണം എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ഭീഷണിയുമായി അതിന് ബന്ധമുണ്ടാകും.

ക്യാരക്ടർ റൈറ്റിംഗിൽ ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. എഴുത്തുകാരൻ ക്യാരക്ടറിനായി സൃഷ്ടിച്ച മാനസിക വിശദീകരണം ക്യാരക്ടറിന് തന്നെ അറിയാവുന്നതുപോലെ അവർ പെരുമാറരുത്. സ്വന്തം സിറ്റുവേഷനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ധാരണ അനുസരിച്ചാണ് അവർ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്.

അവരുടെ ഡിഫൻസ് അവർക്കു ആവശ്യമായതായും, യുക്തിസഹമായതായും, ചിലപ്പോൾ ശരിയായതായിപ്പോലും തോന്നാം.

അതാണ് ആ പെരുമാറ്റത്തെ വിശ്വസനീയമാക്കുന്നത്.

Audience Perspective

ഓഡിയൻസ് പലപ്പോഴും ഒരു ക്യാരക്ടറിന്റെ അടിയിലുള്ള ഫിയർ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവരുടെ ഫ്ലോ കാണുന്നു.

ആദ്യത്തിൽ ക്യാരക്ടർ വെറുമൊരു മോശം സ്വഭാവമുള്ള, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന, തണുത്ത, സ്വാർത്ഥ, അല്ലെങ്കിൽ ആക്രമണാത്മക വ്യക്തിയായി തോന്നാം.

എന്നാൽ സ്റ്റോറി കൂടുതൽ പെരുമാറ്റപരമായ തെളിവുകൾ നൽകുമ്പോൾ, ക്യാരക്ടർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തിനെയാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത് എന്നും ആ പെരുമാറ്റം അവരുടെ മനസ്സിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ആവശ്യമായിത്തീർന്നതെന്നും ഓഡിയൻസ് പതുക്കെ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങും.

ഇതിലൂടെ ക്യാരക്ടറിനെ കാണുന്ന രീതിയിൽ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നു. ഓഡിയൻസ് ആ പെരുമാറ്റത്തെ അംഗീകരിക്കണമെന്നില്ല. പക്ഷേ ആ പെരുമാറ്റം എന്ത് പ്രയോജനമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ഈ വ്യത്യാസം പ്രധാനമാണ്. ഒരു ക്യാരക്ടർ എന്തുകൊണ്ടാണ് മറ്റുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ആ പെരുമാറ്റത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നതിനു തുല്യമല്ല.

ഒരു ശക്തമായ ക്യാരക്ടറിന് സ്വന്തം പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നൈതിക ഉത്തരവാദിത്തം ഉണ്ടായിരിക്കാം. അതേ സമയം അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ മാനസിക യുക്തി ഓഡിയൻസിന് മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും.

അതുകൊണ്ട് ക്യാരക്ടറുടെ ഡിഫൻസ് ഓഡിയൻസ് കണ്ടെത്തുന്നത് ആഴം കൂട്ടാം. എന്നാൽ അതിലൂടെ ക്യാരക്ടറെ വെറുമൊരു ഇരയാക്കി ചുരുക്കേണ്ടതില്ല. അവർ ചെയ്യുന്ന ഓരോ കാര്യവും അവരുടെ ഭൂതകാലം കൊണ്ട് മാത്രം വിശദീകരിക്കേണ്ടതുമില്ല.

Cinematic Expression

ഫിയർ ഒരു ആന്തരിക അനുഭവമാണ്. അതിനാൽ സിനിമയ്ക്ക് അത് പലപ്പോഴും പരോക്ഷമായിട്ടാണ് വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടത്.

ഒരു ക്യാരക്ടർ സ്ഥിരമായി എന്താണ് ഒഴിവാക്കുന്നത്, ഒരു പ്രത്യേക വിഷയം പരാമർശിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ തങ്ങളോട് വളരെ അടുത്തുവരുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്, നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ ദൗർബല്യം പുറത്തുവരുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ എത്ര വേഗത്തിൽ പെരുമാറ്റം മാറ്റുന്നു എന്നിവയിലൂടെ അവരുടെ ഫിയർ പ്രകടമാകാം.

ആവർത്തനം ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് ഡിഫൻസ് പ്രത്യേകിച്ച് വ്യക്തമായി കാണുന്നത്. ഒരിക്കൽ മാത്രം ഒരാൾ കോപിച്ചതിന് വലിയ അർത്ഥമൊന്നും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാൽ അപമാനിക്കപ്പെടുന്നതായി തോന്നുമ്പോഴൊക്കെ ഒരു ക്യാരക്ടർ വീണ്ടും വീണ്ടും ആക്രമണാത്മകനാകുകയോ, മറ്റൊരാൾ വൈകാരികമായി അടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം പിൻവാങ്ങുകയോ, അനിശ്ചിതത്വമുള്ള സിറ്റുവേഷനുകളെ വീണ്ടും വീണ്ടും നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഓഡിയൻസ് അതിന് പിന്നിലെ ഒരു പാറ്റേൺ തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങും.

കോൺട്രാസ്റ്റിലൂടെയും സിനിമയ്ക്ക് വൾണറബിലിറ്റി പ്രകടിപ്പിക്കാം. പൊതുസ്ഥലത്ത് വളരെ ശക്തനായതായി തോന്നുന്ന ഒരു ക്യാരക്ടർ, സ്വകാര്യമായ ഒരു ബന്ധത്തിൽ പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറാം. നിരന്തരം തമാശ പറയുന്ന ഒരാൾ, ഒരു പ്രത്യേക വിഷയത്തിലേക്ക് സംഭാഷണം എത്തുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവതരനാകാം. വൈകാരികമായി ഒന്നും ബാധിക്കാത്തവനായി തോന്നുന്ന ഒരാൾ, താൻ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാര്യത്തോട് മറ്റൊരു ക്യാരക്ടർ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ അസാധാരണമായി ഡിഫൻസീവ് ആകാം.

ഇത്തരം വ്യത്യാസങ്ങളിലൂടെ ക്യാരക്ടർ സ്വയം വിശദീകരിക്കാതെ തന്നെ, ഡിഫൻസിന് പിന്നിലുള്ള മനുഷ്യനെ ഓഡിയൻസിന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും.

Film Examples

Black Swan

നീനയുടെ പെർഫെക്ഷനെ പിന്തുടരുന്ന സ്വഭാവം വെറുമൊരു ആംബിഷനായി കാണാൻ കഴിയാത്ത പെരുമാറ്റത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഉദാഹരണമാണ്. നിയന്ത്രണത്തിനും കൃത്യതയ്ക്കുമുള്ള അവളുടെ ശക്തമായ ആവശ്യം അപര്യാപ്തതയുടെയും പരാജയത്തിന്റെയും ഫിയറുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു.

സമ്മർദ്ദം കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, തുടക്കത്തിൽ അവളെ മികച്ചതാകാൻ സഹായിച്ച അതേ ഗുണങ്ങൾ തന്നെ പതുക്കെ അവൾക്ക് നാശം വരുത്തുന്നവയായി മാറുന്നു.

ഇവിടെ നിന്ന് ക്യാരക്ടർ റൈറ്റിംഗിൽ പഠിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം വെറുമൊരു “പെർഫെക്ഷനിസം” എന്ന ലേബൽ നൽകുന്നത് മതിയാകില്ല എന്നതാണ്. അതിന് പിന്നിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള കൺസ്ട്രക്ഷൻ, പെർഫെക്ഷൻ അവളെ എന്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നും ആ സംരക്ഷണരീതി ഒടുവിൽ അവളെ എങ്ങനെ കീഴടക്കുന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നതിലാണ്.

Kumbalangi Nights

ഇൻസെക്യൂരിറ്റി, വൾണറബിലിറ്റി, വൈകാരികമായ അടുപ്പം കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഡിഫൻസീവ് പെരുമാറ്റം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നു എന്നതിന് കുമ്പളങ്ങി നൈറ്റ്സ് നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ നൽകുന്നു.

ആക്രമണസ്വഭാവം, വൈകാരിക അകലം, ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ സ്വയം അവതരിപ്പിക്കൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കൽ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ആളുകൾ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാൻ എങ്ങനെ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന് നിരീക്ഷിക്കാൻ ഈ ഫിലിം പ്രത്യേകിച്ച് ഉപകാരപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അതേ പെരുമാറ്റങ്ങൾ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥമായ ബന്ധം കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടാക്കുന്നത്.

ഇവിടെ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ടത്, വൾണറബിലിറ്റി എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു വലിയ കൺഫഷനിലൂടെയോ വികാരഭരിതമായ തുറന്നുപറച്ചിലിലൂടെയോ പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല എന്നതാണ്. ഒരു ക്യാരക്ടറിന്റെ പതിവ് ഡിഫൻസ് പരാജയപ്പെടുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ, അതിന് ഇനി ആവശ്യമില്ലാത്തപ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോഴാണ് പലപ്പോഴും ആ വൾണറബിലിറ്റി കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പുറത്തുവരുന്നത്.

Real-Life Perspective

തന്റെ ജോലിയെക്കുറിച്ച് വിമർശനം ലഭിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഡിഫൻസീവാകുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. ഒരു സാധ്യത, ആ വ്യക്തിക്ക് വിമർശനം തന്നെ ഇഷ്ടമല്ല എന്നതാണ്.

എന്നാൽ മറ്റൊരു സാധ്യതയും ഉണ്ട്. ആ വിമർശനം കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാര്യത്തെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതായിരിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, താൻ കഴിവുള്ളവനാണ്, മറ്റുള്ളവർ തന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു, തനിക്ക് മൂല്യമുണ്ട് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ബിലീഫുകളെ അത് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതായിരിക്കാം.

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, വിമർശനത്തെ തള്ളിക്കളയുക, അതിനെതിരെ വാദിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ വിമർശനം പറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ തന്നെ ആക്രമിക്കുക എന്നിവ അപര്യാപ്തത അനുഭവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗമായി പ്രവർത്തിച്ചേക്കാം.

ഇതേ തത്വം ബന്ധങ്ങളിലും കാണാം. ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ നിരന്തരം ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരാൾ, താൻ കോൺഫ്ലിക്റ്റ് ഒഴിവാക്കുകയാണെന്ന് സത്യമായി വിശ്വസിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ആ ഒഴിവാക്കൽ പതുക്കെ കൂടുതൽ അകലവും തെറ്റിദ്ധാരണയും സൃഷ്ടിക്കാം.

ആ പെരുമാറ്റം ഉടനെയുള്ള ഒരു വൈകാരിക അസ്വസ്ഥതയിൽ നിന്ന് ആ വ്യക്തിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അതേ സമയം അവർ ഭയക്കുന്ന ഫലം തന്നെയാണ് അത് ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ക്യാരക്ടർ വർക്കിനായി യഥാർത്ഥ ആളുകളെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അവരെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്ന കാര്യവും ആ അസ്വസ്ഥത അനുഭവിക്കാതിരിക്കാൻ അവർ ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യുന്ന കാര്യവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയോജനകരമാണ്.

What to Look For

ഒരു ക്യാരക്ടറിനെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവരുടെ പതിവ് പെരുമാറ്റത്തിൽ മാറ്റം വരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഏതുതരം സിറ്റുവേഷനുകളിലാണ് അവർ സാധാരണത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഡിഫൻസീവാകുന്നത്?

ഏതൊക്കെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അവർ സംസാരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നത്?

എപ്പോഴാണ് അവർ കോപിക്കുന്നതും, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും, അകന്നുനിൽക്കുന്നതും, മറ്റുള്ളവരെ അവഗണിക്കുന്നതും?

ഏതുതരം സിറ്റുവേഷനിലാണ് അവർ സ്വയം പുറത്തുകാണിക്കപ്പെട്ടതായി അനുഭവിക്കുന്നത്?

ഏത് പെരുമാറ്റമാണ് അവർക്ക് ഉടനെയുള്ള ആശ്വാസം നൽകുന്നത്?

അതേ പെരുമാറ്റം പിന്നീട് എന്തുതരം പ്രശ്നങ്ങളാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്?

ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു വലിയ സംഭവത്തേക്കാൾ, ആവർത്തിച്ച് കാണുന്ന ഒരു പാറ്റേണാണ് പലപ്പോഴും കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

Common Confusions

Fear vs Weakness

ഫിയർ എന്നത് ക്യാരക്ടർ ദുർബലനാണ് എന്നർത്ഥമല്ല. തനിക്ക് ഭീഷണിയാണെന്ന് തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യത്തോടുള്ള ആന്തരിക പ്രതികരണമാണ് ഫിയർ. ഒരു ക്യാരക്ടർ വളരെ കഴിവുള്ളവനും ധൈര്യമുള്ളവനുമായിരിക്കാം. അതേ സമയം ഒരു പ്രത്യേക ഫിയറിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി തന്റെ പെരുമാറ്റത്തെ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്യാം.

Flaw vs Bad Trait

ഫ്ലോ എന്നത് വെറുമൊരു നെഗറ്റീവ് വിശേഷണമല്ല. അത് ക്യാരക്ടറിന്റെ പെരുമാറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി ചില പരിണിതഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ഡ്രാമാറ്റിക്കായി പ്രയോജനപ്പെടുന്നത്.

Defence vs Personality

ഒരു ആവർത്തിച്ചുള്ള ഡിഫൻസീവ് പെരുമാറ്റം ക്യാരക്ടർ മറ്റുള്ളവർക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു എന്നതിന്റെ ഭാഗമാകാം. എന്നാൽ അതിന്റെ പിന്നിലെ ഉദ്ദേശ്യം ഒരു അടിസ്ഥാന പേഴ്സണാലിറ്റി പ്രവണതയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം.

അതുകൊണ്ട് എഴുത്തുകാരൻ വെറുമൊരു ലേബലിൽ നിർത്താതെ, ഈ പെരുമാറ്റം ക്യാരക്ടറിനുവേണ്ടി എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? എന്ന് ചോദിക്കണം.

Fear vs Backstory

ഒരു ക്യാരക്ടറിന് ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ ഭൂതകാലമുണ്ട് എന്നത് മാത്രം കൊണ്ട് അർത്ഥവത്തായ ഒരു ഫിയർ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ആ ഭൂതകാലം ക്യാരക്ടറിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പെരുമാറ്റത്തോടോ പ്രതീക്ഷകളോടോ സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള രീതികളോടോ ബന്ധപ്പെടുമ്പോഴാണ് അതിന് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത്.

ആഴമുള്ള എല്ലാ ക്യാരക്ടറുകൾക്കും ഒരു ട്രോമാറ്റിക് ബാല്യം ആവശ്യമില്ല. ബന്ധങ്ങൾ, പരാജയം, സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദം, ഐഡന്റിറ്റി, ഇൻസെക്യൂരിറ്റി, നഷ്ടം, ഉത്തരവാദിത്തം തുടങ്ങിയ മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളുടെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഫിയർ ഉണ്ടാകുന്നത്.

ക്യാരക്ടർ സൃഷ്ടിയിൽ ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം

“അഹങ്കാരി,” “എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ,” “വൈകാരികമായി അകന്നുനിൽക്കുന്നവൻ” എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഒരു ലേബലിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നതിനുപകരം, അതിന് പിന്നിലുള്ള ഭീഷണിയിൽ നിന്നാണ് തുടങ്ങേണ്ടത്.

Ask:

What is this character afraid of losing, experiencing or revealing?

ഈ ക്യാരക്ടർ എന്ത് നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ പുറത്തുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ ആണ് ഭയപ്പെടുന്നത്?

What do they do when that threat appears?

ആ ഭീഷണി മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?

Why does that behaviour feel protective to them?

ആ പെരുമാറ്റം അവർക്ക് സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗമായി എന്തുകൊണ്ടാണ് തോന്നുന്നത്?

What does the behaviour help them avoid in the short term?

ചെറിയ കാലയളവിൽ എന്താണ് ഒഴിവാക്കാൻ ആ പെരുമാറ്റം അവരെ സഹായിക്കുന്നത്?

What does the same behaviour damage in the long term?

അതേ പെരുമാറ്റം ദീർഘകാലത്തിൽ എന്തിനെയാണ് നശിപ്പിക്കുന്നത്?

ഇതിലൂടെ ഫ്ലോയ്ക്ക് കൂടുതൽ ശക്തമായ ഒരു അടിസ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. കാരണം ഇപ്പോൾ ആ പെരുമാറ്റത്തിന് ഒരു ഉദ്ദേശ്യമുണ്ട്.